Philos e.V.

Γιατί θα πρέπει κάποιος να προσπαθεί να ζήσει καλά στο εξωτερικό; (Schweifen ή Schwelgen=Σύμφωνα με το λεξικό Duden, -καλοπέραση, να ζείς πέρα από τα όρια ). Καλοπέραση είναι ένας όρος που τον γνωρίζουμε στην συνοικία St. Johannis = Αγ. Ιωάννης πολύ καλά. Σαν πρώτη ένδειξη έχουμε τον μεγάλο αριθμό εστιατορίων Μπάρ και παραπλήσιων μαγαζιών για απόλαυση και ξεκούραση. Αυτές όμως δεν είναι οι μόνες αιτίες που κάνουν αυτή την γειτονιά ξεχωριστή. Φυσικά δεν είναι μόνο η γαστρονομία που μετρά σαν παράγοντας καλοζωϊας σ’ αυτή την συνοικία, επίσης από πλευράς αξιοθέατων και ιστορίας έχει αυτή η γειτονιά πολλά να παρουσιάσει. Το πιό πρακτικό θα ήταν να θυσιάσει κάποιος μια ελεύθερη μέρα για να ανακαλύψει μυσικές γωνιές.
Ο St. Johannis - Αγ. Ιωάννης πρωτοεμφανίζεται τα χρονικά το 1234 σαν Domus leprosum, λεπροκομείο που βρισκόταν πάνω στον εμπορικό δρόμο από την Νυρεμβέργη για την Φρανκφούρτη. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν τον περίπατό μας από το περίφημο Κοιμητήριο του St. Johannis, το πιό γνωστό σ’ όλη την Γερμανία, εδώ μπορούμε να βρούμε τους τάφους όλων των ανδρών που έκαναν την Νυρεμβέργη διάσημη, δίνωντας την τον τίτλο „γερμανικώτερη όλων των γερμανικών πόλεων“, π.χ. Albrecht Durrer τάφος Νο. 649 ,Veit Stoß Νο. 268 ,Willibald Pirckheimer Νο. 1414 και πάρα πολλοί ακόμα. Στα όρια αυτής της γειτονιάς βρίσκεται και ο πρώτος δημοτικός κήπος και πάρκο του 15ο αιώνα, με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου δόθηκε προς χρήση των πολιτών το λεγόμενο πάρκο του Haller (Hallerwiese). Αυτό το πάρκο ήταν για μια μακριά περίοδο ο μοναδικός πνεύμονας πρασίνου, χώρος πανηγυριών, ομαδικών παιχνιδιών και έχει μια περίοδο ζωής 600 χρόνων. Το έτος 1434 το αγόρασε το δημοτικό συμβούλιο, το ήδη χρησιμοποιούμενο πάρκο και το απέδωσε στους πολίτες, από την πύλη του Haller (Hallertor) μέχρι το στηθαίο του Weidenmühl εκτείνεται το πάρκο που ανήκε προηγουμένως στην οικογένεια των ευγενών Haller. Η ανατολική πλευρά είχε σχεδιαστεί για παιχνίδια, γιορτές και θεατρικές παραστάσεις και έτσι έμεινε απλά γρασίδι, κοντά στο τείχος χτίστηκε ένα σκοπευτικό περίπτερο διαμορφώθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να το χρησιμοποιούν οι εθνοφρουροί που έκαναν εξάσκηση στη βαλίστρα, η κρήνη του τοξότη που μπήκε σε λειτουργία το 1904 μας θυμίζει τον χώρο εξάσκησης της λαϊκής φρουράς ακόμα και σήμερα. Αφήνοντας το πάρκο προς την δυτική πλευρά, ανακαλύπτουμε και άλλα αξιοθέατα, που ανήκουν στον 17ο και 18ο αιώνα, κτίσματα με ιταλική ή ολλανδική προέλευση, π.χ. „ο κήπος των Εσπερίδων“ που ανοίγει για το κοινό από 1ης Απριλίου μέχρι 31ης Οκτωβρίου. Το όνομα Εσπερίδες το βλέπουμε σε μια γλυπτή παράσταση ενός κυπέλλου με 3 χρυσά μήλα, τα μήλα των Εσπερίδων (κόρες του Ατλαντα), από τον μύθο του Ηρακλή, υπήρχαν πολλοί τέτοιο κήποι στην μεσαιωνική πόλη, αλλά ο μεγαλύτερος και καλλίτερα διατηρημμένος „Μπαρόκ κήπος των Εσπερίδων“, βρίσκεται εδώ, είσοδος Johannisstrasse 43 – 47. Από τον αυτοκρατορικό πύργο ξεκινά και καταλήγει στο νεκροταφείο του Αγ. Ιωάννη η περίφημη Burgschmietstrasse, στολισμένη με 12 γλυπτά που παριστάνουν τα πάθη του Ιησού μέχρι και την Ανάσταση. Στο υπόλοιπο της βόλτας μπορούμε με την ησυχία μας να επισκεφθούμε τον παλιό κινηματογράφο „Ορφέα“, που λόγω του μικρού μεγέθους του είχε το παρατσούκλι Orphala, δηλ. Ορφεάκος. Υπάρχουν τουλάχιστον 3 μεγάλες εκκλησίες, η εκκλησία της Ειρήνης, ο Αρχ. Μιχαήλ και φυσικά ο Αγ. Ιωάννης, στην γωνία των οδών Wieland / Campéstr. βρίσκεται η βίλλα του μεγαλέμπορου Wilhelm Leuchs, πιό πάνω ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο τα οικήματα της οικογένειας Haller, με τα παρεκκλήσια τους, ο περήφημος Haller von Hallerstein ή Griechen-Haller ήταν αυτός που έκανε τις ανασκαφές στο ναό της Αφαίας στην Αίγινα και του Επίκουρου Απόλλωνα στην Φιγαλεία. Τα οικήματα των Johannes Scharrer και Zacharias Plattner, είναι και αυτά εδώ, οι πιο πάνω αναφερθέντες ήταν οι κινητήριοι μοχλοί της εισόδου της πόλης στην βιομηχανική επανάσταση, ιδρυτές της δημοτικής Τράπεζας Sparkasse (1821) και οι άνθρωποι που έφεραν τον σιδηρόδρομο στην Γερμανία το 1835. Το καλλιτεχνικό χυτήριο Lenz, βρίσκεται στον ίδιο χώρο εδώ και πάνω από 300 χρόνια. Σ’ αυτό έχουν χυτευθεί μερικά από τα καλλίτερα έργα που κοσμούν την πόλη. Η εμπορική Σχολή Peter Vischer, το πάνω από 100 χρόνια Δημοτικό Νοσοκομείο, σημ. Klinikum Nord, η μηδενική σχεδόν εγκληματικότητα κ.α. Αγάλματα, προτομές, αρχοντικά σπίτια μιας περασμένης εποχής, μπυρόκηποι, πανηγύρια ένα αριστοκρατικό φλαίρ, μια ζωντανή συνοικία, ένα από τα καλλίτερα καλοκαιρινά πανηγύρια το Johannis Stadtteilfest (η γιορτή της Ενορίας του Αγ. Ιωάννη). Αυτά και πολλά άλλα δίνουν στους Johanniser (κατοίκους του Αγ. Ιωάννη) την αυτοπεποίθηση ότι ζούν στην καλλίτερη συνοικία του κόσμου. Για να μην ξεχνιώμαστε το ελληνικό στοιχείο είναι δυναμικά παρών, Helena, Thoner Hof, Goldene Linde, Elena!!!, Haller Ecke, zum Gärtnerheim, Lefkas, Pano´s Kneipe, Platners Anlage κ.α είναι μερικοί από τους εκπρόσωπους της Ελλάδας στον χώρο της γαστρονομίας.